این بی وفا دل  مال تو . میخوام تنها بمیریم

عده اي عشق مي ورزند براي آن كه مي دانند روزي خواهند مرد عده اي مي ميرند

براي آن كه مي دانند روزي عشقشان خواهد مرد

 ««   تنها منتظر است که عاشق می ماند  »»

نشسته ام سر راهت چه می شود به نگاهی

                                         غریب خاطره ها را در این سفر تو ببخشی

مطمئن باش و برو
ضربه ات كاري بود
و چه ساده...
به منو سادگيم خنديدي
به منو عشق پاكي كه پر از ياد تو بود
كه خيالم مي گفت
تا ابد مال تو بود
تو برو...برو تا راحت تكه تكه هاي دل خود را سر هم بند زنم
تو نفهميدي احساس مرا
چه بگويم به تو اي رفته ز دست؟
شدم از مستي چشمان تو مست
شده ام سنگ پرست
مرگ بر انكه دلش را به دل سنگ تو بست
تو نفهميدي احساس مرا...

یادش بخیر

هر که عاشق شد جفابسیار می باید کشید

بهر یک گل منت از صد خار می باید کشید

من به مرگم راضیم اما نمی آید اجل

بخت بد بین از اجل هم ناز می باید کشید

دردا كه نگشت هر كسي همدم ما

آگاه نشد به دل زبيش و كم ما

آني كه نشاندمش سخنها در گوش

ديدم كه ز دور خنده زد بر غم ما

باز دوباره، دلم بی قراره                  این نبودت کاره روزگاره

  باز دوباره، دلم میخواد بباره               از غم دوریت یدم آروم نداره

  بازه دوباره، یادتو میارم                    ابر می شمو میام بروت می بارم

  باز دوباره، شادی هام گم شدن             تموم رویاهام درب و داغون شدن